Pireneje ONLINE, Informacje praktyczne, Na szlaku, Szlaki, HRP | Haute Randonnee Pyreneenne, grań Pirenejów, grań, szlak, route, trasa
Pireneje ONLINE
mapa serwisu
kontakt
FAQ
Sonda
Poprzednio zadaliśmy pytanie: Dla jakich dyscyplin lub form aktywności Pireneje nadają się Twoim zdaniem najbardziej?
Turystyka, trekking
liczba głosów: 216 [41%]
Wspinaczka letnia i zimowa
liczba głosów: 91 [17%]
Sporty powietrzne
liczba głosów: 73 [14%]
Rower górski, kolarstwo
liczba głosów: 77 [15%]
Ekstremalne sporty wodne
liczba głosów: 71 [13%]
[więcej...]
Pireneje w sieci
Znajdź najciekawsze strony internetowe poświęcone Pirenejom, zobacz jakie informacje można tam znaleźć, w jakim języku, i czy w ogóle warto tam zaglądać. [więcej...]
HRP

Haute Randonnee Pyreneenne (HRP)

Ten klasyczny, wysokogórski szlak 'od oceanu do morza' stara się pozostawać tak blisko grani Pirenejów, jak to tylko możliwe, przechodząc na francuską, to znów na hiszpańską stronę. Przejście całości wymaga pewnych umiejętności alpinistycznych oraz sprzętu (raki, czekan). Nawet latem natrafia się bowiem na wysoko położone, zaśnieżone i przez to trudne odcinki. Schroniska zdarzają się nader rzadko, dlatego konieczny jest namiot oraz duże zapasy żywności. W przeciwiństwie do dwóch poprzednich, HRP często nie jest w ogóle oznaczony, dlatego niezbędna jest mapa w skali 1:25000 (patrz: mapy) oraz kompas.

Szlak HRP nie do końca słusznie uważany jest za najtrudniejszy spośród trzech wymienionych. Paradoksalnie, GR10 pod pewnymi względami wymaga większego wysiłku i pracy. Przede wszystkim dlatego, że wspina się i schodzi na całej swej długości, a podejścia i zejścia są wyczerpująco długie. HRP pozostaje 'na samej górze', o ile to możliwe, i tylko czasami schodzi na naprawdę małe wysokości. Oznaczenia Główne szlaki pirenejskie oznaczone są dość dobrze, za pomocą czerwonych lub czerwono-białych oznaczeń. W rejonach mocniej zalesionych, w najwyższych partiach gór lub na mniej popularnych wariacjach polegać trzeba już na kopczykach. Bywa zaś i tak, że spory kawałek trzeba przejść 'na czuj', a wtedy bez dobrej mapy można szukać i szukać. Głowne szlaki są także wyposażone w tablice informujące o szlakach i orientacyjnych czasach przejścia. Tylko niewielka partia gór objęta jest parkami narodowymi i rezerwatami, dlatego zejścia ze szlaków poza ich obrębem nie są niedozwolone.

Piotrek Karaś

HRP

jest skrótem od Haute Randonnee Pyreneenne co oznacza mniej więcej Wysoką Drogę Pirenejów. W literaturze angielskiej czasami jest określana jako HLR czyli High Level Route.

HRP powstało pod patronatem CAF (Francuski Klub Alpejski) i Randonnees Pyreneennes. RP to organizacja zajmująca się promowaniem i popularyzacją Pirenejów. Wydaje przewodniki współpracuje z mieszkańcami Pirenejów organizuje trekingi. Osobą jednak, która odegrała kluczową rolę w stworzeniu HRP był George Veron. On to w 1968 ustanowił HRP oczywiście ją przechodząc. Veron jest także twórcą klasycznego przewodnika po HRP.

Charakterystyka

HRP zostało zaprojektowane tak by biec jak najbliżej granicy francusko-hiszpańskiej, czy może raczej tak by prowadzić poprzez najwyższe granie. Ideą było omijanie dróg i cywilizacji. Noclegi rzadko kiedy są możliwe w pensjonatach itp. - najczęściej w schroniskach lub pod namiotem. Pokonanie HRP bez tego ostatniego jest bardzo trudne (choć wydaje mi się możliwe).

HRP jak było napisane biegnie blisko granicy, ale Veron był Francuzem także zdecydowana większość koniecznych odbić od linii granicznej jest robiona na stronę wschodnią. Jest to o tyle istotne, że Francja jest nieco droższa od Hiszpanii.

Trudność HRP nie jest przesadnie duża. Fizycznie obciąża ona mniej niż trasy GR mając mniejsze dzienne wahania wysokości. Jest też krótsza. Problemem może być śnieg/lód na trasie w okresie październik-czerwiec. Przechodząc głównie w sierpniu nie natrafiłem na tego typu trudności lecz musze też dodać, że trafiłem na wyjątkowo gorące i suche lato (i przejścia po lodzie się zdarzały). Niewątpliwym utrudnieniem jest też zaopatrzenie. Najdłuższy fragment HRP bez sklepu wyniósł w moim wypadku 7 dni. Wprawdzie w tych najbardziej niedostępnych dla urbanizacji rejonach jest zazwyczaj sporo schronisk ale jeśli nie stać nas na kupowanie posiłków w każdym napotkanym schronisku jesteśmy skazani na pokaźny plecak.

Ogólnie należy podkreślić, że HRP jest też piękną trasą. Rzadkie porównania jakie miałem z GR 10 były stanowczo na korzyść HRP. GR 11 może być już konkurencyjna ale są odcinki nudne, które omijają ciekawsze partie gór po francuskiej stronie.

Veron podzielił trasę na 45 odcinków i wydaje się to być realnym czasem przejścia dla osoby w dobrej (ale nie koniecznie fantastycznej) formie. Wśród poznanych przeze mnie osób był jeden Anglik, który pokonał HRP w 38 dni ale z pełnym wsparciem (samochód dowożący żywność i nieograniczone praktycznie finanse).

Wyposażenie

Mapy są konieczne - żadne to odkrycie ale należy do nich przyłożyć większą wagę niż w Tatrach - HRP nie jest znaczonym szlakiem a momentami nie prowadzi nawet śladem ścieżki. Generalnie dobra mapa 1/50 000 jest wystarczające choć mogą czasami sprawić drobne problemy. Francuskie mapy IGN'u TOP 25 to klasyka jakości i zgubienie się z nią jest już dosyć trudne.

Oprócz map rzecz jasna także kompas, praktycznie na pewno namiot i sprzęt biwakowy. Czekan i raki nie są raczej konieczne - chyba że po drodze chcemy zdobyć wyższe szczyty lub wybieramy się poza najgorętszymi miesiącami. Ważne są też tabletki do oczyszczania wody - z nią bywają problemy a rzadko kiedy można sobie pozwolić na ryzyko cięższych sensacji żołądkowych.

Na koniec - ubezpieczenie wraz z kosztami akcji ratowniczej w górach. Pozostałe sprzęty to raczej górska norma także pomijam ;-). No może poza jednym, o którym warto przypomnieć - duży zapas zdrowego rozsądku.

Przewodniki i literatura

Polecam (też po angielsku) dzieło Verona. Udało mi się je dostać z księgarni wysyłkowej (niestety wydanie z 1991 roku czyli przynajmniej dwie edycje do tyłu. Znajomi mówili mi, że w 2003 roku Veron miał wydać najnowszą wersję.

Przewodnik (w wersji angielskiej, wydanie francuskie jest o klasę lepsze) zawiera szkice schematyczne trasy oraz opisy poszczególnych odcinków wraz z alternatywami. Podanych jest też sporo informacji praktycznych (telefony, gdzie są sklepy itp.) - te jednak mają znaczenie tylko w przypadku aktualnego wydania. Schematy pomagają odnieść treść tekstu do mapy, sam tekst jest jednak dosyć dokładnym opisem.

Mapy można zamówić z IGN'u - TOP 25 i są one najlepsze. Całóść Pirenejów (po obu stronach) pokrywają również godne polecenia tzw. RANDO editions (wydawane też przez IGN dla arkuszy obejmujących Francję i instytuty kartograficzne hiszpańskie dla ichniej połówki gór) w skali 1/50 000. NIE polecam map wydawnictwa Editorial Alpina (chyba tak). Są mówiąc w skrócie fatalne niezależnie od skali (1/25000 EA jest znacznie gorsza niż 1/50 000 IGN'u).

Krzysztof Benedyczak

Nowość w serwisie
Ciekawostka! Fantastycznie wykonana mapa Pirenejów z 1896 roku w wysokiej rozdzielczości. [więcej...]
Czy wiesz, że...
pierwszą osobą, która pokonała grań pirenejską od Atlantyku po Morze Śródziemne był Frederic Parrot. W 1817 roku pokonał pokonał trasę w ciągu 53 dni, wytyczając szlak znany dziś jako HRP (ang. High Level Route).
Galeria zdjęć
Obejrzyj zdjęcia z wypraw w Pireneje (895 zdjęć). Wymagany zainstalowany plug-in Flash Player 6.0. [zobacz...]
Newsletter
Jeżeli chciał(a)byś otrzymywać informacje o ważnych wydarzeniach dotyczących Pirenejów lub naszego serwisu, skorzystaj z naszego newsletter'a. [więcej...]
Internet
Strona zgodna ze standartami::
Valid HTML 4.01!   Valid CSS!
Zalecana przeglądarka::
Get Firefox!
Copyright © 2001-2018 grupaSELF.pl | Wszelkie prawa zastrzeżone | Software House | Multimedia | Wystąp z kościoła | Wczasy nad morzem
Mapa serwisu | Kontakt | FAQ