Pireneje ONLINE, Informacje praktyczne, Pzygotowania, Rady MSWiA | Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji, Polak za granicą, Francja, Andora, Hiszpania
Pireneje ONLINE
mapa serwisu
kontakt
FAQ
Pireneje w sieci
Znajdź najciekawsze strony internetowe poświęcone Pirenejom, zobacz jakie informacje można tam znaleźć, w jakim języku, i czy w ogóle warto tam zaglądać. [więcej...]
Rady MSWiA

Na oficjalnej stronie Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej odnajdujemy szczegółowy i na bieżąco aktualizowany przewodnik "Polak za granicą 2002". Zawiera on wszelkie informacje, które każdy podróżny wybierający się do danego kraju powinien znać: najważniejsze aspekty kulturowe i religijne, konteksty historyczne i polityczne, zagrożenia, obowiązki, kwestie finansowe, prawdopodobieństwo wystąpienia konfliktów zbrojnych, i tym podobne. Kraje Pirenejskie nie należą do szczególnie niebezpiecznych. Nie są też bardzo odmienne kulturowo z punktu widzenia polskiego turysty. Niemniej warto zapoznać się z rozdziałami na temat Francji, Andory oraz Hiszpanii.

Francja

Stolica: Paryż.
Waluta: euro (€).
Język urzędowy: francuski.

Nie ma obowiązku wizowego dla obywateli RP przy pobytach do 90 dni (w departamentach zamorskich przez okres do 30 dni). Nie dotyczy to przyjazdów na pobyt stały lub w celu podjęcia pracy. Do dozwolonego okresu pobytu wlicza się ewentualny pobyt w innych krajach Schengen (Austria, Belgia, Dania, Finlandia, Francja, Grecja, Hiszpania, Holandia, Islandia, Luksemburg, Niemcy, Norwegia, Portugalia, Szwecja, Włochy), jeśli miał on miejsce w ciągu ostatnich sześciu miesięcy. Z obowiązku wizowego zwolnione są osoby powyżej 18 lat, udające się na pobyt dłuższy niż trzy miesiące w celu odbycia studiów w szkole wyższej lub wykonywania działalności zarobkowej w ramach stażu zawodowego, jako uzupełnienie wykształcenia. Osoby te są zobowiązane do niezwłocznego wystąpienia o karty tymczasowego pobytu po wjeździe do Francji. Wizy uprawniające do dłuższych pobytów, nauki, pracy lub też uprawniające do otrzymania tymczasowych kart pobytu wydawane są po przedstawieniu wymaganych dokumentów wyłącznie przez Wydział Konsularny Ambasady Francji w Warszawie lub Konsulat Generalny Francji w Krakowie, a nie przez prefektury policji na terenie Francji. Paszport powinien być ważny minimum sześć miesięcy od chwili przekroczenia granicy. Niema obowiązku okazywania biletu powrotnego przy wjeździe. Francuskie służby kontroli imigracyjnej mogą zażądać przy wjeździe do Francji: od turystów - okazania dokumentów potwierdzających rezerwację hotelu, uczestnictwo w wycieczce, posiadanie środków finansowych wystarczających na pobyt i powrót (przyjmuje się kwotę ok. 45 euro na dzień pobytu); od osób podróżujących w celach prywatnych lub rodzinnych - okazania środków finansowych i/lub zaproszenia osoby przyjmującej; od osób podróżujących w celach służbowych - przedstawienia dokumentów związanych z charakterem podróży (np. korespondencja, kontrakty, zaproszenia, wezwania instytucji francuskich). Służby te są uprawnione do indywidualnej oceny sytuacji każdego cudzoziemca i ewentualnego odmówienia mu wjazdu. W takim przypadku cudzoziemiec ma prawo skontaktować się z konsulatem lub osobą zapraszającą. Obywatele polscy udający się do Wielkiej Brytanii tranzytem przez Francję (Calais - Dover) winni w razie odmowy wjazdu na terytorium Anglii posiadać środki finansowe na pokrycie kosztów podróży powrotnej do Polski. Najbliższy polski Konsulat Generalny znajduje się w Lille. We Francji nie ma obowiązku meldunkowego. Cudzoziemiec ma obowiązek wypełnić kartę identyfikacyjną w hotelu. Policja i żandarmeria są uprawnione do kontrolowania tożsamości cudzoziemców oraz długości i legalności ich pobytu we Francji. W przypadku braku paszportu lub przekroczenia dozwolonego okresu pobytu cudzoziemiec może być zatrzymany, a następnie administracyjnie wydalony z terytorium Francji z możliwością orzeczenia zakazu wjazdu do Francji na okres od roku do trzech lat. Francja honoruje zarówno polskie, jak i międzynarodowe prawo jazdy. Krajowe prawo jazdy podlega wymianie w ciągu roku od daty uzyskania prawa pobytu. Autostrady we Francji są płatne. Dozwolona prędkość: 50 km/godz. na terenie zabudowanym, 90 km/godz. na obszarze nie zabudowanym, 130 km/godz. na autostradzie. Kierowcy autokarów wycieczkowych i samochodów ciężarowych są bezwzględnie obowiązani do przestrzegania przepisów dotyczących czasu pracy i przerw w jeździe. Nie respektowanie tych zasad karane jest wysokimi grzywnami (od kilku do kilkunastu tysięcy euro). Konsulaty nie mają możliwości opłacania mandatów ani wpływania na miejscowe władze w celu odstąpienia od wymierzenia kary. Istnieje bezwzględny obowiązek posiadania ubezpieczenia samochodowego, ważnego w państwach Unii Europejskiej (polisa autocasco). Nie występują zagrożenia sanitarno-epidemiologiczne, nie są wymagane szczepienia. Ze względu na bardzo wysokie koszty leczenia w interesie turystów leży nabycie w kraju polisy ubezpieczenia od nieszczęśliwego wypadku lub nagłego zachorowania. Jedna doba w szpitalu kosztuje średnio od 600 do 1500 euro, a koszt wizyty u lekarza specjalisty waha się od 30 do 70 euro. W Paryżu i innych dużych miastach oraz na Lazurowym Wybrzeżu w miejscach użyteczności publicznej (metro, szybka kolej podmiejska, muzea, sklepy, plaże na południu Francji) szerzy się plaga kradzieży kieszonkowych i drobnych rozbojów. Nie należy pozostawiać dokumentów, pieniędzy i innych wartościowych przedmiotów w pokojach hotelowych oraz w samochodach. Nie obowiązują restrykcje celne odbiegające od norm obowiązujących na obszarze Unii Europejskiej. Wwóz lub wywóz gotówki, której łączna wartość przekracza 7600 euro, podlega zgłoszeniu celnemu. Można wwieźć upominki o łącznej wartości180 euro. Służby celne przeprowadzają kontrolę nie tylko na przejściach granicznych, lecz również w głębi terytorium. Za przemyt i handel narkotykami grozi kara do 15 lat pozbawienia wolności. Wwóz podrobionych artykułów znanych firm francuskich jest karany.

Andora

Stolica: Andorra la Yella.
Waluta: euro (€).
Język urzędowy: kataloński.
Inne języki: francuski, kastylijski.

Nie ma obowiązku wizowego dla obywateli RP przy pobytach do 90 dni. Nie dotyczy to przyjazdów na pobyt stały lub w celu podjęcia pracy. Przy wjeździe do Andory turysta winien okazać ważny paszport. Przedstawicielstwa dyplomatyczne Andory nie wystawiają wiz. Nie istnieje wymóg okazywania środków płatniczych przy przekraczaniu granicy. Polski turysta może posługiwać się polskim prawem jazdy. Honorowane są polskie polisy ubezpieczeniowe z wykupioną"zieloną kartą". Policja bardzo surowo egzekwuje przestrzeganie przepisów ruchu drogowego. Za wszelkie wykroczenia (zwłaszcza za nadmierną prędkość) grożą bardzo wysokie mandaty. Opieka medyczna jest ogólnie dostępna. Koszt zwykłej wizyty u lekarza mieści się w granicach 60 euro. Andora jest krajem bezpiecznym dla turystów; władze kraju szczycą się tym, że przestępczość pospolita prawie tu nie istnieje. Nie ma ograniczeń w poruszaniu się po kraju.

Hiszpania

Stolica: Madryt.
Waluta: euro (€).
Język urzędowy: hiszpański.
Inne języki: kataloński, galicyjski, baskijski.

Nie ma obowiązku wizowego dla obywateli RP przy pobytach do 90 dni. Nie dotyczy to przyjazdów na pobyt stały lub w celu podjęcia pracy. Do dozwolonego okresu pobytu wlicza się ewentualny pobyt w innych krajach Schengen (Austria, Belgia,Dania, Finlandia, Francja, Grecja, Hiszpania, Holandia, Islandia, Luksemburg, Niemcy, Norwegia, Portugalia, Szwecja,Włochy), jeśli miał on miejsce w ciągu ostatnich sześciu miesięcy. Paszport powinien być ważny minimum sześć miesięcy od chwili przekroczenia granicy. Służby graniczne mogą żądać okazania ważnego biletu powrotnego (najczęściej czynią to jednak linie lotnicze, obawiając się konieczności bezpłatnego przewozu powrotnego pasażera w razie niewpuszczenia go na terytorium Hiszpanii, tj. na terytorium państw grupy Schengen). Istnieje wymóg posiadania i ewentualnego okazywania środków płatniczych (niezależnie od charakteru podróży) przy przekraczaniu granicy, w wysokości 30 euro na osobę dziennie (niemniej jednak niż 300 euro). Oprócz gotówki można legitymować się też kartami kredytowymi, czekami podróżnymi, czekami potwierdzonymi lub innymi środkami, które mogą być uznane przez hiszpańską straż graniczną za wystarczające. Z formalnego punktu widzenia nie istnieje obowiązek meldunkowy (poza hotelami), jednakże obowiązują inne przepisy, które wymagają udokumentowania daty wjazdu do Hiszpanii lub na obszar państw Schengen (pieczątka w paszporcie). Kierowca może legitymować się międzynarodowym lub polskim prawem jazdy, chyba że prowadzi samochód z rejestracją hiszpańską - wówczas policja może żądać okazania hiszpańskiego prawa jazdy (najpóźniej po pół roku legalnego pobytu należy polskie prawo jazdy wymienić na miejscowe). Wymagana jest "zielona karta". Uznawane są ubezpieczenia komunikacyjne polskich towarzystw posiadających przedstawicielstwa lub reprezentantów w Hiszpanii. W razie konieczności dokonania drobnych napraw samochodu należy liczyć się z żądaniem zapłaty gotówką - w przeciwnym razie warsztat dokona naprawy dopiero po potwierdzeniu autentyczności polisy ubezpieczeniowej, co może potrwać dość długo. Nie istnieją zagrożenie sanitarno-epidemiologiczne. Nie ma żadnych ograniczeń w dostępie do opieki medycznej (oczywiście do limitu polisy ubezpieczeniowej). Koszt zwykłej wizyty lekarskiej waha się w granicach od 48 do 60 euro, doba pobytu w szpitalu (bez badań) kosztuje ok. 180 euro. Polskie polisy są uznawane przez hiszpańskie jednostki służby zdrowia. Realnym zagrożeniem dla bezpieczeństwa turystów jest przestępczość pospolita, a głównie napady i kradzieże. W grudniu 1999 r. ETA wznowiła działalność terrorystyczną. Odnotowano już kilka poważnych zamachów bombowych. Zagrożenie istnieje praktycznie w całym kraju, ze szczególnym nasileniem w jego północnej części (Kraj Basków). Nie istnieją żadne ograniczenia w podróżowaniu po kraju. Na wwóz pieniędzy do kwoty 6000 euro nie jest wymagana żadna deklaracja celna. Wwiezienie lub wywiezienie kwoty wyższej wymaga zgłoszenia. Surowo karane są przestępstwa związane z narkotykami. Osobom, które uprawiają czy produkują narkotyki lub nimi handlują, bądź w jakikolwiek sposób przyczyniają się do ich rozpowszechniania i nielegalnej konsumpcji, grozi kara pozbawienia wolności od trzech do dziewięciu lat oraz grzywna w wysokości do trzykrotnej wartości narkotyku będącego przedmiotem przestępstwa. Tak samo karane jest posiadanie narkotyków, gdy istnieje podejrzenie, że miały one służyć powyższym celom.

Nowość w serwisie
Świetna relacja Magdy Szaber z wyprawy w Pireneje Hiszpańskie i Francuskie w 2004 roku, bogato ilustrowane zdjęciami. [więcej...]
Czy wiesz, że...
Pireneje zdają się bronić przed cywilizacją lepiej, niż inne góry Europy. Najczęściej pozostają w cieniu potężniejszych Alp, także pod wzlgędem ilości turystów i inwestycji. Tłoki na szlaku należą dzięki temu do rzadkości.
Galeria zdjęć
Obejrzyj zdjęcia z wypraw w Pireneje (895 zdjęć). Wymagany zainstalowany plug-in Flash Player 6.0. [zobacz...]
Newsletter
Jeżeli chciał(a)byś otrzymywać informacje o ważnych wydarzeniach dotyczących Pirenejów lub naszego serwisu, skorzystaj z naszego newsletter'a. [więcej...]
Internet
Strona zgodna ze standartami::
Valid HTML 4.01!   Valid CSS!
Zalecana przeglądarka::
Get Firefox!
Copyright © 2001-2018 grupaSELF.pl | Wszelkie prawa zastrzeżone | Software House | Multimedia | Wystąp z kościoła | Wczasy nad morzem
Mapa serwisu | Kontakt | FAQ